Վհատ երգ կորցրած տան մասին

Ասա՛, ի՞նչ անեմ, իմ հեռավորս,

Ի՞նչ անեմ հիմա ինձ հետ և քեզ հետ,

Էլ չի վրնջում բոց թևավորս,

Ոռնա՞լ, համբուրվե՞լ սին պատրանքի հետ:

Ես մեղավոր եմ քո առաջ, իմ հող,

Քեզ պես տագնապած ու հիվանդ եմ ես,

Ներման խոսքերդ հողմերը տարան,

Աղերսող կանչդ անցավ իմ կողքով:

Հիմա դարձել եմ ես մի բուռ կարոտ`

Իմ ծանր մեղքի, ծանր բեռի տակ,

Մի՞թե դարձ չկա, ցնդեցին օդում

Կապույտ լեռներս,անտառ ու արոտ...

Հայկ ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆ

Մեկնաբանություններ